İyi ki doğdun ablaların en güzeli:)

(yukarıdaki lüperella saçlı topaç surat ben oluyorum ki temin ederim artık öyle bir topaçlık yok katiyen!!!!)

Ablamla ilişkimiz her geçen gün güçlenen bir bağa dönüştü. Hayatımızın ilk yılları pek sevişmezdik. Niye? Ben küçüğüm diye ablam beni kıskanıyordu filan mı? Tam tersi! Hayatımın her dönemi ablamı kıskanmakla geçti de ondan. Ailede kendimi bildim bileli ablamın doğduğundaki güzelliği, tombulluğu, sevimliliği, büyüdükçe usluluğu, terbiyesinin konuşulması, prenses edasıyla salınır olması acayip sinirlerimi bozuyordu!! Ben onun gibi tombul bi bebek değildim, sonra saçlarım kuş yuvası vaziyetinde, sürekli ağlayan yara bere içinde babasıyla aynı vakit sokaktan eve giren bir velettim. O o kadar evcimendi ki arkadaşlarım bir ablam olduğunu bile bilmezdi. Kıl olurdum ablama o yıllarda! Zaten aşağıdaki bale tütülü fotorafımızda pek sevişken olmadığımız aramızdaki mesafeden belli!

 

 

Sonra Zühreyle birlikte takılırlar küçüğüm diye beni asla aralarına almazlardı. Az iteklenmedim çocukken. Aradan yıllar geçti ben 12-13 yaşlarında, ablam 16-17, ben büyüklük taslıyorum, büyük de gösterdiğimden ablamın arkadaşlarıyla takılmaya çalışıyorum, hatta abla filan demeyi reddiyorum, gizli gizli kıyafetlerini giyiyorum, bu sefer o bana kıl:))) Ablam öğretmen oldu ben İstanbula üniversiteye gittim, olanlar oldu. Biz kanka olduk! Ayrılıp da birbirimizi özlememiz mi gerekiyormuş? O yıllar harika ikiliydik, annemler yazlığa gittiğinde evin temizlik, bulaşığı onda, yemek işleri bendeydi. Annem ikiniz bir kadın edersiniz siz ancak derdi. O evlendi ben bir süreliğine İzmire döndüm, çalışıyorum, bizim için birbirimizden başkası yok. Sürekli birlikte takılıyoruz. Duruya hamileyken hep bizde, annemin güzel yemeklerini yiyor, tabii o dönem kısa bir kıllık yaşandı aramızda bu yemek hadisesiyle. Ama o kıllıklarla geçen ilk gençlik dönemlerimizde bile hatırladığm öyle güzel şeyler de var ki, bana makyaj yapmayı öğretişi, sigara kaçamaklarımız, üniversite tercihlerimde bana yol gösterişi (ki sayesinde İstanbula gelmişimdir), araba kullanmama tahammül edişi, diyet cola + sigara eşliğindeki sohbetlerimiz, üniversite yıllarımda bana hariçten harçlık göndermeleri, sürekli üstüme başıma birşeyler alması, sorgusuz sualsiz hep benden taraf olması, onu bunu çekiştirmelerimiz... İnsanın taban tabana karakter zıtlığı bulunan birisiyle bu kadar iyi anlaşabilmesinin sebebi ne olabilir? Biz kadeş olmasaydık bu kadar iyi anlaşabilir miydik? Yoksa kıllıklarla geçen 15 senenin acısını mı çıkarıyoruz? Bilmiyorum, bildiğim bi tek şey var o da burada birileri o Akrep kadınını çok seviyor çoook.... İyi ki doğdun Durunun annesi!!!

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !